Archive for the ‘sesja ciążowa’ Category

Tkacz w 3 numerze POKOCHAJFOTOGRAFIE.pl ! :) Tuesday, June 30th, 2009

Miło mi oznajmić, że moja PRL-owska sesja znalazła się w 3 numerze internetowego kwartalnika www.pokochajfotografie.pl
Dziękuję Michałowi Mrozkowi, naczelnemu owego magazynu za zauważenie moich zdjęć. Bardzo mi miło że moje prace miały okazję znaleźć się na łamach pokochajfotografie.pl

Zainteresowanych zapraszam do zarejestrowania się na www.pokochajfotografie.pl. Będziecie mogli wtedy pobrać na dysk 3 numer kwartalnika i przekonać się co jest w środku ;-)

Krótki preview ;)

Goodbye Jaruzelsky PRL story Saturday, May 9th, 2009

Na czasie jest teraz temat 4 czerwca 1989 roku. Powróćmy do wydarzeń z tamtych lat…

* * *

Był 12 grudzień 1981 roku. Wojskowa Rada Odrodzenia Narodowego rozpoczęła akcję internowania opozycji już w przededniu stanu wojennego. Właśnie wtedy Paweł, filozof z wykształcenia - tokarz z prozy życia trafił do obozu w Nysie. Jego kontakty z “Zachodem” były nie do podważenia. Fakt. Był w Berlinie Zachodnim. Nikt jednak nie dopatrzył się oczywistej pomyłki - nie woził bibuły lecz handlował kożuchami. Jego “stoisko” mieściło się na Rosa-Luxemburg-Straße, zaraz obok Turka imieniem Taskin.
Fakt internowania zrujnował jego plany o dobrobycie - miało być przecież tak pięknie. Handel ma przyszłość, wiedział dobrze że Polska Ludowa nie potrzebuje filozofów. Potrzebuje mas.

Rok w obozie nie poszedł jednak na marne, ba - odmienił jego życie i paradoksalnie nadał mu sens. Paweł poznał w Nysie Kasię. Była bibliotekarką w zakładzie. Cud kobieta, ideał. Stała się promykiem słońca w ciemne zimowe dni. Pozwoliła mu przetrwać najtrudniejsze chwile odosobnienia. Na jego szczęście, odwzajemniała gorące uczucie jakim ją darzył.
3 tygodnie po wyjściu na wolność byli już małżeństwem. Miałem to szczęście uwiecznić na fotografiach ich ślub.

Życie w latach 80-tych nie należało do najłatwiejszych. Podczas gdy wspomniany wcześniej w tej opowieści Taskin dorobił się nowego auta marki Dacia, Paweł i Kasia klepali słodką biedę.
Nasz opozycjonista z przypadku pracował w Hucie imienia Lenina ( codziennie przekraczając bramy zakładu pracy wspominał absurd ideologiczny Marksa i Engelsa który pchnął jego naród na skraj groteski ). Małżonka jego Katarzyna została przedszkolanką w przyzakładowej ochronce.
Była troskliwa i czuła. To właśnie wtedy zapragnęła swego własnego dziecka. Mąż jednak snuł biznesowe plany na przyszłość. Znikał co jakiś czas na kilka dni, wracając pachniał korzennym zapachem męskim z goła odmiennym od wód toaletowych “Brutal”.
Już wtedy Katarzyna zaczęła podejrzewać go o odnowienie kontaktów z wrogami Układu Warszawskiego. Nie narzekała jednak gdyż wracał. Słowny był - to trzeba przyznać.

Instynkt macierzyński budził się w Kasi coraz bardziej, lecz zdawała sobie sprawę z problemów lokalowych jakie mieli. Jej brat Leszek oferował wielokrotnie żeby zamieszkali z jego rodziną na prowincji ale dla Kasi to było zbyt daleko od szosy. Ona kochała miasto. Z resztą, z tego co brat opowiadał to miał wiele problemów z załatwieniem upragnionego mieszkania co nie napawało Kasi optymizmem.

Przełomem okazał się rok 1989. Paweł jak się okazało wygryzł Taskina z interesu i władał już całą ulicą Rosa-Luxemburg-Straße i GrunerStraße. Czas nawjlepszych wieści miał jednak nadejść. Podbudowany finansowo stał się podporą dla rodziny. Tego roku zdecydowali się na dziecko. Od słowa a do czynu w mig się udało. Ciąża Kasi przyspieszyła decyzję Spółdzielni Mieszkaniowej o przydziale M 2.

Jest listopad 1989 roku. Właśnie sprowadzają się do swojego wymarzonego mieszkania. W kraju przemiany. Goodbye Jaruzelsky, witaj czasie prosperity.
Za kilka dni narodzi się ich syn, Stanisław. Rewolucjonista. Ale jaka to wspaniała rewolucja!

* * *

Paweł i Kasia to świetny przykład klientów powracających. Ci z Was, którzy odwiedzają moją stronę i blog na pewno zorientowali się iż para z sesji na motocyklu to właśnie wymyślony przeze mnie filozof i bibliotekarka. Są oni zdecydowanie najbardziej szaloną ( w dobrym tego słowa znaczeniu ) parą którą dane mi było fotografować! Zarówno ich plener ślubny jak i sesja ciążowa zamyka mi się w piękną spójną całość z czego jestem niezmiernie zadowolony :) :) Tak, tak - była to sesja ciążowa :) Przygotowywaliśmy się do niej ok 2 tygodni zbierając wszystkie rekwizyty tak aby jak najbardziej zbliżyć się do klimatu PRL. Cudem udało nam się znaleźć mieszkanie w nienaruszonym stanie. Dziękuję wszystkim osobom, które pomagały nam podczas sesji. Było warto!
Dla przypomnienia wstawiam zdjęcie z ich pleneru ślubnego.

Już nie mogę się doczekać naszej następnej sesji z małym Stanisławem - kontynuacja będzie na pewno! Trzymajcie kciuki za Kasię gdyż lada dzień rodzi.